The Parliament of the Pitiful 

De artistiek onderzoeker Laura Vandewynckel werkt op het snijvlak van film, theater en beeldende kunst. The Parliament of the Pitiful is het eindresultaat van haar doctoraatsonderzoek aan RITCS School of Arts en de Vrije Universiteit Brussel. In de tentoonstelling brengt ze mechanische poppen, robots en kinetische sculpturen samen. Haar werk put uit oude en hedendaagse verhalen over zondebokken, maar draait het perspectief om. Niet de meerderheid komt aan het woord, maar degenen aan wie doorgaans een stem wordt ontzegd: de zondebok, het dier, ruimtepuin of een ander uitgesloten wezen.

Over The Parliament of the Pitiful

The Parliament of the Pitiful vormt het sluitstuk van Laura Vandewynckels doctoraatsonderzoek Moved by the Object. Gedurende zes jaar onderzocht ze hoe mechanische poppen, robots en kinetische sculpturen ons kunnen raken, mensen kunnen samenbrengen en debat en actie kunnen uitlokken.

Voortbouwend op oude en hedendaagse zondebokmythen geeft Vandewynckel een stem aan degenen die doorgaans worden uitgesloten: menselijke en niet-menselijke wezens die zich aan de rand van de samenleving bevinden. In haar automaten komen deze zondebokken opnieuw tot leven — als tragische, bespeelbare figuren die ons confronteren met onze verantwoordelijkheid en een nieuw perspectief bieden op de mythen.

De tentoonstelling brengt haar collectie automaten samen en brengt ze tot leven in korte films. Een poëtisch parlement voor degenen die nooit een plaats aan tafel kregen.

Over de curator

Laura Vandewynckel studeerde Taal- en Letterkunde aan de Universiteit Gent en dramatische en audiovisuele kunsten aan RITCS School of Arts in Brussel. Haar stop-motionfilm Paradise (2014), een luchtige maar kritische reflectie op ‘ethisch’ toerisme, werd geselecteerd voor La Cinef in Cannes en TIFF. Dankzij de Sifnos Award van La Cinef maakte ze de kortfilm Pharmakos (2017) op het Griekse eiland Sifnos. De film documenteert een gezamenlijke heropvoering van het Griekse Pharmakos-ritueel met de inwoners van het eiland.

Haar animatiefilm Le Crépuscule (2023) onderzoekt de impact van nachtmerrieachtig nieuws op het collectieve bewustzijn en reist momenteel langs internationale filmfestivals.

Ze schreef en regisseerde verschillende theatervoorstellingen, waaronder A modest contribution (2018), over goede bedoelingen met slechte gevolgen, evenals de participatieve voorstelling Stick Together (2021), geïnspireerd door stokspelen, dansen en gevechten uit verschillende delen van de wereld, en Lost in LEO (2023), een poppenvoorstelling over impact en klimaatverandering, verteld vanuit het perspectief van ruimtepuin.

Recent rondde ze aan de Vrije Universiteit Brussel en RITCS haar doctoraat af over het potentieel van automaten als activistische en therapeutische instrumenten. In een reeks installaties brengt ze zowel archaïsche als hedendaagse zondebokmythen opnieuw tot leven vanuit het perspectief van de zondebok, die in de openbare ruimte wordt verbeeld als een automaat. De langspeeldocumentaire Let the sea take away all evil vormt het artistieke sluitstuk van dit onderzoek.

Ze doceert Concept & Scenario en Transversal Atelier aan RITCS.