VERNISSAGE WITH SCREEN-PRINTING SESSION

Openingsavond van de tentoonstelling The Foragers in aanwezigheid van de kunstenaars en curator Gosie Vervloessem.

Wat nemen we mee van plekken, en hoe eren we die uitwisseling? De tentoonstelling The Foragers verkent deze vragen via foerageren: opmerken, verzamelen en werken met wat al om ons heen aanwezig is. Wat ooit een basale overlevingsvaardigheid was, biedt nu een manier om te vertragen en aandachtig te zijn in een tijd van ecologische druk.

Van 24 april tot 29 mei brengt de tentoonstelling in Pilar kunstenaars samen die vertrekken vanuit wat ze aantreffen in hun omgeving: van aangespoelde textiel tot gamesymbolen en insectensporen. Deze vertrekpunten leiden tot sculpturen, textielwerken, video's, tekeningen en geluidswerken die de contexten waaruit ze voortkomen en de vragen die ze oproepen weerspiegelen. Sommige werken richten zich op kleine details uit het dagelijks leven; andere verbinden hun materialen met bredere milieu- of maatschappelijke kwesties.

Gecureerd door Gosie Vervloessem, toont de tentoonstelling bestaand en nieuw werk van Ánima O. Cassamajor, Annelotte Lammertse, Aïcha Ouattara, Amber Vanluffelen, Camille Dufour, Chloé Clément, Delphine Somers, Elli Vassalou, Ernst Maréchal, Federico Protto, Jori(k) A. Galama, Maliza Kiasuwa, Marjolijn Dijkman, Mathias Mu, Nele Möller, Pedro Riofrio, Samah Hijawi, Soukaïna Aziz El Idrissi en Tim Theo Deceuninck.

OP HET PROGRAMMA
18:00 - 22:00: Tijdens de openingsavond ben je welkom om deel te nemen aan een zeefdruksessie onder begeleiding van Alex Deforce. Breng een textielstuk mee en druk er een ontwerp van The Foragers op om mee naar huis te nemen.

MAAKT DEEL UIT VAN
The Foragers: Engagements beyond the Human, een interdisciplinair kunst-wetenschapsproject dat kunstenaars, onderzoekers en enthousiastelingen samenbrengt om de eeuwenoude praktijk van foerageren opnieuw uit te vinden als een gedurfde, fantasierijke en toekomstgerichte praktijk. Naast filmvertoningen, lezingen en collectieve praktijken komt het programma samen in de tentoonstelling in Pilar.

Aïcha Ouattara is een multidisciplinaire Belgisch-Malinese kunstenares, geboren en gevestigd in Brussel. Als autodidactisch beeldend kunstenares en plasticienne is ze ook performer, opgeleid in hedendaagse dans aan Danscentrum Jette, en somatisch therapeute in Fasciatherapie & Dans. Haar praktijk gaat in gesprek met de culturele erfenissen van animistische West-Afrikaanse samenlevingen. Via sculptuur, schilderkunst, fotografie, collage, textiel en installatie onderzoekt ze de relatie tussen mensen en hun natuurlijke omgeving. Gesitueerd op het snijpunt van kunst, ecologie, spiritualiteit en somatische praktijken, ontvouwt haar werk zich in meeslepende, gevoelige en poëtische vormen.

Annelotte Lammertse is een in Brussel gevestigde beeldend kunstenaar en onderzoeker. Door middel van weven, natuurlijk verven, film, fotografie, performance en grafiek richt ze zich op de gelaagde relaties en verbindingen in onze directe natuurlijke omgeving, waarbij flora en andere niet-menselijke organismen als gidsen en vertellers fungeren. Ze gaat in op de manieren waarop we voortdurend proberen de ecosystemen om ons heen te controleren, categoriseren en vast te leggen. In deze werken worden verschillende vormen van samenwerking, kennisproductie en precairiteit onderzocht.

Amber Vanluffelen is een multidisciplinair kunstenaar die werkt met performance, digitale beeldvorming, sculptuur, poëzie en installatie. Hun praktijk bouwt werelden waarin symbolen, gebaren en objecten bewegen tussen fysieke en virtuele werelden. Puttend uit nightlife, anime, sport, videogames en spirituele zoektochten, vertalen ze culturele en persoonlijke referenties naar beelden, sculpturen en performances, vaak in open structuren die uitnodigen tot activering en die reageren op specifieke omstandigheden. Geïnspireerd door denkers zoals I.K. Taimni en Karen Barad, onderzoekt Vanluffelen hoe bewustzijn vorm krijgt via materiaal, beeld en beweging. Ze traden ook op in projecten van andere kunstenaars, waaronder Ula Sickle en Hannah De Meyer.

Camille Dufour combineert grafiek, schilderkunst, installatie en performance om de dynamiek van verdwijning die onze eeuw kenmerkt te bevragen. Ze drukt met de hand proef na proef af tot de inkt op is, waarbij ze elk exemplaar als origineel behandelt. Van bedreigingen voor de biodiversiteit en de uitputting van hulpbronnen tot smeltende gletsjers, gewapende conflicten en migratiecrisissen: haar werk ontstaat als een poging tot collectief herstel, als reactie op de staat van de wereld. Ze ontving verschillende onderscheidingen, waaronder de Prix de la gravure et de l'image imprimée (2017) en de Prix Jeunes Artistes (2024). Haar werk werd getoond in tal van solo- en groepstentoonstellingen, onder meer bij de Fondation Boghossian, WIELS en Bozar. Ze wordt vertegenwoordigd door de Belgian Gallery.

Sinds 2016 ontwikkelt Chloé Clément levenservaringen die van één tot meerdere weken duren. Deze retraites komen voort uit de nood om te ontsnappen aan de menselijke drukte, om zo onze levensstijlen en onze relatie met het dagelijks leven te bevragen. In die context bouwt ze langzaam voort met wat ze verzamelt uit haar omgeving. De vormen die daaruit ontstaan, dragen de sporen van de plekken waar ze gemaakt worden; zo tracht ze de mogelijkheden te verkennen om werk te maken zonder geld, met gebruik van het afval en de restjes van onze consumptiemaatschappij.

Delphine Somers is een in Brussel gevestigde kunstenares die werkt op het snijpunt van folklore, mythen, rituelen, magie en droomwerelden, en het scherp hedendaagse, maatschappelijke en cultureel specifieke. Ze onderzoekt het menselijk onbewuste naast de complexe sociale realiteit, en de wisselwerking tussen beide. Haar werk werd onder meer getoond in ABBY museum (Kortrijk, BE), M Museum (Leuven, BE) en het Huis van het Boek (Den Haag, NL).

Elli Vassalou is een in Brussel gevestigde transdisciplinaire kunstenares, architecte en onderzoekster. Haar werk groeit uit geleefde ervaring, collectief geheugen en langdurige samenwerkingen met gemeenschappen. Werkend met film, ruimtelijk ontwerp, beweging, voeding, storytelling, ritueel en participatieve etnografische methoden, creëert ze ruimtes voor reflectie, kennisproductie en verbeelding. Haar recente werk omvat platforms zoals The Post Collective, Metaspora en Some Dances Last Longer Than Castles: Çiftetelli, en verkent migratie, ontheemding en de belichaamde kennis van de Oost-Mediterrane volkeren.

Ernst Maréchal is een audiovisueel kunstenaar, performer en singer-songwriter. Met zijn werk wil hij kwesties van (on)gelijkheid, diversiteit en gemeenschappelijkheid aankaarten, begrijpen en (her)verbeelden. Hij is geïnteresseerd in de ethiek van het omgaan met de stemmen die hij ontmoet: hoe richting en betekenis samen gegeven kunnen worden, en posities samen ingenomen kunnen worden, rond gedeelde interesses die hij niet alleen kan belichamen. Als artistiek (doctoraats)onderzoeker aan de RITCS School of Arts/VUB ontwikkelt hij Social Recordings, een procesgerichte praktijk die veldopnames, geluidsontmoetingen en improvisaties samenbrengt (in muzikale bijeenkomsten), ontstaan in uiteenlopende sociale, pedagogische en artistieke contexten, in samenwerking met kunstenaars en niet-kunstenaars van alle leeftijden.

Federico Protto is een Uruguayaanse kunstenaar gevestigd in Brussel. Zijn werk omvat performance, textiel, muziek en onderzoek. Daarmee verkent hij transculturele en transgenerationele ervaringen van migratie. Hij is geïnteresseerd in het begrijpen van multidisciplinaire vormen als instrumenten voor rematriatie. Zijn projecten werden getoond bij onder meer Laboratoires d'Aubervilliers (FR), deSingel (BE), Centro Cultural de España de Montevideo (UY) en Halle für Kunst Lüneburg (DE). Hij studeerde modeontwerp aan de Universität für angewandte Kunst Wien en artistiek onderzoek aan a.pass in Brussel.

Maliza Kiasuwa is een beeldend kunstenares wier praktijk de fragiele onderlinge afhankelijkheid tussen menselijke samenlevingen en natuurlijke ecosystemen onderzoekt. Met abstracte vormen geïnspireerd door organische structuren en dierlijk leven, reflecteert ze over hoe menselijke activiteit de levende wereld transformeert. Op het snijpunt van kunst en wetenschap verbeeldt ze speculatieve toekomsten die schommelen tussen poëtische opkomst en dystopische mutatie. Via een combinatie van collage en sculpturale processen gebruikt ze materialen die zowel kwetsbaarheid als veerkracht oproepen, en die biologische systemen, ecologische cycli en adaptieve mechanismen uit de natuur weerspiegelen. Haar werk werd internationaal getoond, onder meer op AKAA (Also Known As Africa), de Congo Biënnale, de Strasbourg Art Fair en PRISM ART FAIR.

Marjolijn Dijkman woont en werkt in Brussel en Lahaymeix, Frankrijk. Ze is een onderzoeksgedreven, multidisciplinaire kunstenares die werkt met film, fotografie, sculptuur en installatie. Haar praktijk verkent het snijpunt tussen cultuur en andere onderzoeksvelden, met een sterke focus op de snel veranderende omgeving en de menselijke en niet-menselijke onderlinge afhankelijkheden daarin. In 2005 richtte ze samen met Maarten Vanden Eynde de kunstenaarsorganisatie Enough Room for Space op. Momenteel is ze doctoraatsonderzoekster aan LUCA/KU Leuven (2023–2027).

Mathias Mu is een multidisciplinair kunstenaar en onderzoeker gevestigd in Antwerpen. In zijn praktijk omarmt Mu speculatieve wereldbouw, neo-folklore, techno-romantiek en gezellige objecten. Mu creëert objecten, installaties en geluidswerken. Met een combinatie van digitale fabricagetechnieken zoals 3D-printen, en in dialoog met evoluerende technologische ontwikkelingen, verkent zijn praktijk zachtere vormen van technologie en ruimtes waarin ambiguïteit kan gedijen, met digitale elementen die bijna oplossen en tastbaar worden. Gedreven door een interesse in syncretische geloofssystemen en symbolische tradities, beweegt zijn praktijk zich in een ruimte tussen het organische en het synthetische.

Nele Möller werkt momenteel aan een doctoraat in de kunsten aan de KU Leuven en LUCA Brussel. Haar onderzoeksproject, The Forest Echoes Back, draait rond het Thüringer Woud in Duitsland, dat zwaar getroffen is door monocultuuraanplant, klimaatverandering en schorskeveruitbraken, en onderzoekt manieren om deze voortdurende veranderingen te traceren en erop te reageren, met veldopnames, live audiostreaming, luisteren en nabootsing als centrale methodes.

Pedro Riofrio is een beeldend kunstenaar, muzikant en onderzoeker die de kruispunten tussen biomaterialen, technologische innovatie en de fysieke aard van geluidsresonanties verkent. Zijn werk is sterk beïnvloed door zijn dubbele culturele perspectief, en is geworteld in thema's van onderlinge verbondenheid, transformatie en de cyclische aard van het leven. Hij zoekt naar de oorsprong van materie, het verstrijken van tijd en de voortdurende veranderingen binnen natuurlijke fenomenen. Pedro benadrukt de gedeelde essentie van alle wezens — dat we allemaal opgebouwd zijn uit dezelfde materie, resonerend en interagerend binnen een rizomatisch systeem zonder hiërarchieën. Dit perspectief daagt gangbare ideeën over scheiding en hiërarchie uit, en wil in plaats daarvan de diepgaande onderlinge afhankelijkheid van alle dingen tonen.

Samah Hijawi is een multimedia-kunstenares gevestigd in Brussel. Haar projecten zijn onderzoeksgedreven en diep geworteld in historische verhalen. Uit de oude geschiedenis put ze inspiratie om het hedendaagse leven te herensceneren en te herrepresenteren, voorbij de beperkte, gepolariseerde discoursen die ons leven vandaag sturen. Haar recente werk verkent astrologie, oude mythologie en landbouw als manieren om te kijken naar het bredere web van leven waarmee we verbonden zijn. Ze is docent aan DAS Arts in Amsterdam.

Soukaïna Aziz El Idrissi woont en werkt als beeldend kunstenares en oppervlakteontwerpster in Casablanca. Ze studeerde aan Central Saint Martins in Londen, waar ze negen jaar (2005–2014) studeerde, lesgaf en deelnam aan artistieke evenementen, seminaries en symposia. Sinds haar terugkeer naar haar geboorteland heeft ze haar onderzoek naar plastic afval als maatschappelijk fenomeen verder uitgediept. Ze verkent alle mogelijkheden die dit materiaal — dat als afval wordt beschouwd — te bieden heeft, met als doel de gebruikswaarde en perceptie ervan in vraag te stellen. Ze gebruikt hiervoor een breed scala aan, vaak experimentele, technieken om het materiaal te doorgronden en in een nieuw licht te presenteren.

Tim Theo Deceuninck is een op fotografie gebaseerde kunstenaar die werkt op het snijpunt van landschapsrepresentatie en regeneratieve ecologieën. Hij verkent landschap als een samenwerking met niet-menselijke entiteiten, en creëert beelden die bewegen tussen natuur en cultuur. Met botanische tincturen ontwikkelt hij gewortelde foto's met low-tech "landcamera's", elk een camera obscura gebouwd uit de omgeving die ze afbeeldt.

Anima O. Cassamajor
Jori Galama